Definicja pojęcia „venture capital”

Opublikowano: 24.07.2001 r.

Autor: Bogusław Cesarz / Franz Cissarz

Termin venture capital najczęściej tłumaczony jest na język polski jako „kapitał wysokiego ryzyka” lub „kapitał ryzyka”. Oznacza to, że główną cechą tego instrumentu finansowania przedsięwzięć jest założenie, że inwestorzy gotowi są zaakceptować wyższy poziom ryzyka niż w przypadku innych form inwestowania, w zamian jednak oczekują, że inwestycja ta, w przypadku powodzenia, przyniesie im wielokrotnie większe zyski, rekompensując nieuniknione straty na innych przedsięwzięciach i większe ryzyko.

Nie oznacza to bynajmniej, że venture capital to kapitał spekulacyjny, akceptujący ekstremalne ryzyko w celu osiągnięcia szybkich i dużych zysków.

Oprócz kapitału fundusze venture capital wspierają także wiedzą z dziedziny zarządzania, gdyż w wielu wypadkach pomysłodawcami nowego biznesu są osoby doskonale znające zagadnienia techniczne wiążące się z projektem, brak zaś im wiedzy i doświadczenia w zarządzaniu przedsiębiorstwem.

Następną cechą finansowania venture capital jest jego ograniczony w czasie charakter. Fundusze inwestują w projekt pieniądze na ściśle określony czas, precyzując najczęściej już w umowie inwestycyjnej z przedsiębiorcą termin i sposób wyjścia z inwestycji. Termin wyjścia z inwestycji z reguły oznaczany jest przez określenie oczekiwanego stopnia rozwoju spółki niż przez podanie konkretnych dat.

Fundusze venture capital nie są zainteresowane realizacją bieżącego zysku (np. w postaci dywidend), lecz reinwestycją zysków, aby umożliwić przedsiębiorstwu szybki rozwój, a co za tym idzie – wzrost wartości udziałów. Realizacja zysku poprzez korzystną odsprzedaż udziałów ma też uzasadnienie w korzyściach natury fiskalnej. Większość funduszy venture capital zarejestrowanych jest w tzw. rajach podatkowych i unika w ten sposób płacenia wysokich podatków od zysków ze sprzedaży udziałów lub akcji. Natomiast przedsiębiorstwo, wypłacając funduszowi dywidendę, najczęściej musiałoby pobrać lokalny podatek dochodowy.

 

Główne, najczęściej wymieniane elementy składowe definicji venture capital.

  • finansowanie typu equity;
  • inwestowanie w przedsiębiorstwa „młode” i tzw. start-up;
  • dostarczenie tzw. added value (zasilanie w biznesowe know-how);
  • długoterminowy charakter inwestycji;
  • dochód głównie w postaci zysków kapitałowych;
  • inwestowanie w przedsiębiorstwa dojrzałe;
  • inwestowanie w przedsiębiorstwa o wysokiej stopie wzrostu;
  • finansowanie typu quasi – equity;
  • wysokie ryzyko inwestycji;
  • inwestowanie w przedsiębiorstwa innowacyjne i high – tech.

Sumując, można by zdefiniować venture capital jako kapitał średnio- i długoterminowy, który inwestowany jest za pomocą nabycia akcji bądź udziałów (rzadziej obligacji zamiennych) małych i średnich przedsiębiorstw, charakteryzujących się dużym potencjałem wzrostu, najczęściej działających w oparciu o nowatorskie i unikalne rozwiązania, z zamiarem ich późniejszego odsprzedania celem realizacji zysku pochodzącego z przyrostu wartości przedsiębiorstwa.

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

wpDiscuz

Powiązane posty

Venture capital a inne formy finansowania inwestyc... Kapitał obcy (dłużny) to przede wszystkim wszelkiego rodzaju kredyty i pożyczki, a także takie instr...
Zalety i wady finansowania inwestycji poprzez vent... Wśród zalet finansowania typu venture należy wykazać w pierwszej kolejności możliwość realizacji naw...
Venture capital – zalety i wady z punktu wid... DefinicjaVenture capital można zdefiniować jako kapitał średnio- i długoterminowy, który inwestowany...

Powiązane posty

Zalety i wady finansowania inwestycji poprzez venture capitalKorzyści z inwestycji venture capital zdecydowanie przewyższają wynikające z tego faktu ograniczenia i wpływają korzystnie na konkurencyjność (...)
Rynek funduszy venture capital w Polsce (2001r.)Wstęp do cyklu artykułów poświęconych rynkowi venture capital w Polsce.
Geneza i rozwój funduszy venture capital w PolsceW wielu krajach zaangażowanie czynnika publicznego w sektor venture capital jest na znaczącym poziomie. W Polsce czynnik ten miał decydujące (...)